Home Nieuws Internationals Een exclusief interview met Mbwana Ally Samatta, de koning van Tanzania

Een exclusief interview met Mbwana Ally Samatta, de koning van Tanzania

0
Een exclusief interview met Mbwana Ally Samatta, de koning van Tanzania
Genk's Ally Mbwana Samatta celebrates scoring his side's first goal of the game ! only BELGIUM !

Het is ondertussen al iets langer dan een jaar geleden dat Mbwana Ally Samatta oftewel Samagoal door de grote poort vertrok in de Luminus Arena richting de Premier League. Na een korte passage bij het Engelse Aston Villa voetbalt Samagoal nu bij het Turkse Fenerbaçhe. In een interview van een uur lang blikt Samagoal terug op zijn passage bij onze club.

Voordat we ons gesprek officieel starten neemt Ally Samatta al meteen het woord. “Wil je als eerste zeggen dat ik de fans enorm mis?” Iets dat bij deze al gedaan is.

Dag Ally, laten we starten met een algemene vraag: Hoe gaat het met jou op dit moment?

“Het gaat heel goed met mij op dit moment, I feel great! Ik was even geblesseerd maar het gaat nu weer de betere kant op. Voor mij is het altijd goed, ik kan me de dag niet meer herinneren dat het niet goed ging. Ik ben altijd positief. “

Merk je veel verschillen op met België?

“Ik vind de stad hier wel leuk. Istanbul is een grote stad weet je. Alleen is er nu ook hier veel Corona waardoor we voor lege stadions moeten voetballen, dat is niet hetzelfde.

Laten we terugkeren naar januari 2016, het moment waarop je jouw contract tekende in Genk. Wanneer was je op de hoogte van de interesse van Genk?

“Dat moet in december 2015 geweest zijn. Ik was op dat moment met mijn vorige club in Afrika een toernooi aan het spelen in Japan. Ik ontmoette daar enkele mensen van Genk.”

Ik kan me voorstellen dat je als speler van het jaar in Afrika wel verschillende opties had. Ook Standard had toen interesse in je. Wat maakte de doorbraak om toch voor Genk te kiezen?

“Het respect. Ik wist op dat moment nog niet heel veel over Genk. De man die me naar Genk bracht was Dimitri De Condé. Ik wist dat als clubs interesse in me toonde, dat ze mijn manager contacteerde en met hem spraken. Maar Dimitri vloog speciaal van België naar Japan om mij te spreken, dat vond ik heel speciaal. Dat was voor mij echt een teken van respect, het bewijs dat ze oprecht interesse in mij hadden. Dit was voor mij dan ook de reden om voor Genk te gaan spelen.”

Ik hoor vaker de verhalen van andere spelers dat ze vol lof zijn over de aanpak Dimitri De Condé. Jouw verhaal toont ook weer aan hoe belangrijk hij is voor de club Genk.

“Dimitri is een fantastische man, he is unbelievable! Ik waardeer hem enorm.”

Kende je op dat moment de club KRC Genk toen ze eind 2015 bij jou kwamen aankloppen?

“Ik wist wel iets over België omdat er veel spelers speelden die ook bij mijn vorige club, TP Mazembe, hadden gespeeld. Er waren op dat moment ook twee jongens die bij Anderlecht speelden die ik kende en toen keek ik wedstrijden van Belgische clubs in de Champions League in 2014. Ik was toen nog niet heel erg geïnteresseerd in Belgisch voetbal maar ik wilde mijn vrienden zien spelen. Zo kwam ik ook bij Genk uit.”

Wist je toen ook al dat Genk de club was die spelers als Kevin De Bruyne en Thibaut Courtois gelanceerd had?

“Ja, zeker en vast. Iedereen moet dat weten. Iedereen die van voetbal houdt moet weten dat deze spelers in Genk zijn opgeleid. Ik was naar de Premier League aan het kijken en zag deze spelers. Ze hebben zoveel talent, ik vroeg me meteen af waar zij vandaan kwamen en zocht het op. Toen bleek dat Genk te zijn, iets waar iedereen trots mag op zijn.”

Je kijkt veel naar de Premier League. Ben je nog altijd een hevige fan van Manchester United?

“Ja! Maar het probleem is dat veel mensen het huidige team nog altijd vergelijken met team van Alex Ferguson maar de tijd is veranderd. We spreken nu over 2021. Vroeger was Manchester United een geweldige club, the team was really outstanding. Maar alles veranderd stap voor stap, de jaren na Alex Ferguson waren niet hoe ze zouden moeten zijn, nu nog altijd niet. Ferguson spendeerde meer dan 20 jaar met het team en won veel prijzen. Iedereen hield toen van Man. United. Dit komt niet zo maar terug, je moet dit opnieuw stap voor stap opbouwen. Ik denk dat ze terug naar de tijd moeten gaan om een manager het volste vertrouwen moeten geven en te kiezen voor standvastigheid.”

Ze blijven wel een geweldige geschiedenis hebben.

“Ja, dat zal voor altijd blijven. Ik herinner me de eerste keer dat ik een wedstrijd van Manchester United keek. Dat moet in 1999 geweest zijn met mijn familie. Ik was toen nog jong en we waren naar een wedstrijd tegen Bayern München (de Champions League finale in 1999) aan het kijken en je weet hoe kinderen zijn. Ik was nog een kind en was niet uitermate geconcentreerd aan Manchester United omdat ik het toen allemaal nog niet besefte. De meeste mensen in mijn familie waren supporters van Manchester United. Bayern München scoorde al vroeg en stond op voorsprong tot in het slot van de wedstrijd. Iedereen was boos want Manchester United moest winnen maar ik begreep het niet goed. Ik was aan het lachen en maakte grappen naar de mensen toe. Maar in het slot scoorde Man. United nog twee goals en toen zag ik hun reactie en begonnen ze grappen naar mij te maken en mij te pesten. Ze riepen naar mij dat ik niets van voetbal wist en beter kon zwijgen, je weet hoe fans zijn op die momenten. Ik begon toen te wenen want ik was pas 7 jaar en wist niet wat me overkwam. Vanaf die bewuste dag heb ik gezworen een fan te zijn van Manchester United.

We gaan terug naar Genk. Je kwam toen helemaal alleen aan in Genk. Hoe verliepen die eerste weken? Heb je veel last gehad om je aan te passen van Tanzania naar België?

“Het was zeker moeilijk. Ik herinner me nog alles wat me toen overkwam. De eerste weken waren zeer moeilijk. Ik kwam pas eind januari naar Genk en in Europa kan het zeer koud zijn. Ik kon mij de koude niet voorstellen. In Tanzania of in Congo was het altijd warm. Ik voelde mij echt dood toen. In die vier jaar dat ik in België voetbalde moest ik mij altijd aanpassen aan de winters want die had ik tot voordien nog nooit gekend. Maar voor mijn eerste jaar was het zeer moeilijk. Ik had echt twee winters nodig om gewend te raken aan de omstandigheden hier. Dat maakte voetbal spelen voor mij moeilijk.”

Had je ooit al sneeuw gezien voordat je in België kwam?

“Nee, het was mijn eerste keer. Ik had nog nooit sneeuw in het echt gezien maar ik vind het cool. Maar ik vind het niet zo leuk want het is koud en moeilijk om in te spelen maar na een tijd geraak je dat gewoon maar het is ook mooi. Weet je, het is mooi om gewoon te gaan wandelen in de sneeuw.”

Herinner je jouw eerste wedstrijd nog voor Genk?

“Mijn eerste wedstrijd speelde ik in Moeskroen, het was een uitwedstrijd. We wonnen met een goal van Thomas Buffel.”

Je startte toen op de bank. Hoe moeilijk was het toen om in dat team te komen dat toch bepaalde automatismen met elkaar had? Wanneer voelde je dat je je draai begon te vinden?

“Ik wilde altijd spelen. Ik wilde aan iedereen mijn kwaliteiten en speelstijl tonen naar wat ik mijn mars had. In mijn eerste wedstrijden viel ik vaak in en was de tijd kort om veel te kunnen tonen. Dat was ook logisch want het was pas het begin bij een nieuwe club. Ik moest blij zijn met de opportuniteiten die ik toen kreeg en moest daarin mijn kwaliteiten tonen.”

Nikolaos Karelis was ook gekocht in diezelfde transferperiode als jou. Hij kreeg ook de voorkeur van Peter Maes en scoorde veel. Door zijn goede prestaties moest je meestal starten van op de bank. Dacht je toen aan een uitleenbeurt?

“Nee, er was ook niemand binnen de club die mij vertelde dat mijn toekomst onzeker was en ik moest uitkijken naar een uitleenbeurt. Nikos had ook een streepje voor op mij: hij presteerde goed en hij kwam van een Europese club wat de aanpassing toch wat makkelijker maakte. Ik heb toen ik op de bank zat ook nooit gedacht om te vertrekken.”

Had je een goede relatie met Nikos Karelis?

“Ja, zeer goed. We praatten veel en waren vrienden. Hij is een zeer goede spits maar jammer want er met hem gebeurde. Ik vind het zo jammer voor hem. Ik herinnerde me nog dat hij een bloedklonter kreeg, dat heeft hem genekt. Na zijn vertrek in Genk heb ik hem wel niet meer gehoord. He was a nice guy.

Die vervelende kruisbandblessure gooide roet in het eten voor Karelis maar dat zorgde er wel voor dat jij volledig de kans kreeg. Had je toen het gevoel dat het dan allemaal moest gebeuren?

“Niet echt. Karelis en ik waren altijd aan het vechten voor een basisplaats, niet in de slechte zin maar in de goede zin. We waren namelijk allebei spits en wilden spelen. Ik was eerst geblesseerd en hij speelde. Daarna geraakte hij geblesseerd en kreeg ik de tijd om meer te spelen. Het was moeilijk voor de coach wanneer je twee spitsen had die aan het strijden waren met elkaar voor een basisplek. Je kan er maar eentje kiezen en als ik eerlijk ben, Nikos was in die tijd beter dan ik: hij speelde en scoorde veel goals, zelfs al hij pas inviel. Ik wist dat ik moest vechten voor mijn plaats en iedere opportuniteit die ik kreeg moest grijpen. Ik was wel gefrustreerd dat Nikos speelde en ik van op de bank moest toekijken maar dat is voetbal.”

We hadden toen een zeer getalenteerde kern. Het seizoen later behaalden we de kwartfinales van de Europa League. Hoe beleefde je die fantastische 2-5-overwinning op KAA Gent?

“Ja, die herinner ik me nog. We zaten allereerst in een zeer moeilijk groep. Maar wat velen vergeten is dat wij moesten starten vanaf het prille begin. Herinner je je die crazy game tegen Buducnost Podgorica nog?”

Zeker herinner ik deze nog. Het was een regelrechte thriller met strafschoppen als einde.

“De allereerste wedstrijd winnen we met 2-0. We gingen dan naar daar om die wedstrijd rustig af te werken maar verliezen met ook met 2-0 en vallen met tien na een rode kaart van Kumo. We wonnen gelukkig nog met strafschoppen. Anders was er van deze campagne nooit sprake geweest.

Maar gelukkig belandden we daarna in de groepsfase. Deze was moeilijk met teams als Athletic Bilbao, Sassuolo en Rapid Wien. Ik herinner me nog die fantastische goal van Leon in Oostenrijk. We gingen toen naar de volgende ronde tegen Astra Giurgiu. Maar die wedstrijd in Gent, oh my god that was unbelievable. Ik scoorde die dag ook twee keer. Alles op die dag was perfect. We wilden ook absoluut laten zien dat er wel degelijk een verschil was tussen Gent en Genk. In het buitenland dachten ze vaak dat we twee dezelfde ploegen waren. “

Weet je dat als we nu tegen Gent spelen, de supporters altijd 2-5 als uitslag willen. Net zoals in 2017.

“Ik kan geloven dat die match nog in jullie geheugen staat. Gent had toen een sterk team, ze hadden daarvoor nog Tottenham uitgeschakeld. Maar in die wedstrijd waren wij beter dan hen, veel beter.”

Het was ook in die periode dat Sander Berge als vervanger kwam voor Wilfred Ndidi. Was het vanaf toen tijdens trainingen al duidelijk dat hij een grote toekomst zou hebben?

“Het was ongelofelijk wat Sander toen hij aankwam al liet zien, hij leek alles zo makkelijk lijken. He’s a fantastic player. Ik heb altijd geweten dat hij veel in zijn mars had. Sander is echt het voorbeeld waarvan ik tegen iedereen wil zeggen: kijk, ik heb met hem samen mogen spelen. Ik vertelde hem altijd dat hij binnen vijf of tien jaar bij de beste voetballers ter wereld zal horen. Ik ben er 100% zeker van dat hij het helemaal gaat maken. Als je hem nog eens spreekt moet je maar aan hem vragen wat ik altijd tegen hem zei. Hij is echt het soort speler dat ik voor Manchester United wil zien spelen, hij is gemaakt om voor de absolute topclubs te spelen in de wereld.”

Ik herinner me Sander zijn eerste goal nog tegen Besiktas. Dat was absolute wereldklasse. Dat gecombineerd met de ontlading in het stadion was geweldig.

“Ja, die herinner ik me ook nog! Dat schot van buiten de zestien was geweldig. Ik wist niet dat dat pas zijn eerste goal voor Genk was. Die sfeer wat er toen in het stadion hing was onbeschrijfelijk.”

In het seizoen 2017-2018 startten we met Albert Stuivenberg. Ons bestuur kondigde aan de start aan dat we voor de top 3 zouden spelen. Het verliep helemaal anders: de resultaten waren ondermaats en Stuivenberg moest vertrekken. Voelden jullie in de kleedkamer enige druk tijdens dat seizoen? Speelde het moeten behalen van de top 3 mee in jullie hoofd?

“Ik herinner me niet dat er ook maar één iemand was die te veel druk op ons uitoefende, zeker niet in de medische staf. Misschien leek dat zo in de pers maar binnen de club absoluut niet. Ik voelde ook geen druk want ik las niet wat de journalisten schreven.”

Hoe was het om te werken met Albert Stuivenberg?

“Hij was een normale man. Hij was heel cool en open minded. Hij sprak ook veel met de spelers, iets dat geapprecieerd werd. Hij had ook ervaring bij Manchester United. Ik ontmoette hem onlangs nog toen we een vriendschappelijke wedstrijd speelde tegen Arsenal. Hij is absoluut geen slechte coach. Maar om als coach voldoende geapprecieerd te worden moet je succes behalen, iets dat toen bij ons niet lukte.”

Philippe Clement nam toen over. Hij bracht een nieuwe positieve evolutie doorheen de club. Wat maakte voor jullie als spelersgroep, en zeker voor jou persoonlijk, de verandering? Je had namelijk een hele goede band met hem.

“Ik herinner me zijn komst nog. Hij sprak letterlijk met iedereen en luisterde. Hij luisterde naar de mening van iedere speler en naar zijn manier van denken. Hij vond het belangrijk om vanaf de start een één op één gesprek met de spelers aan te gaan want hij wilde weten hoe iedereen dacht en wat er leefde binnen de groep. Hij was zeer open naar iedereen toe, dat is zijn sterkte. Hij was ook al heel lang actief in het Belgische voetbal en wist er alles over. Zijn vele mate aan ervaring liet veel indruk op ons achter. Hij wist perfect hoe hij iets op ons moest overbrengen. Dit maakte het voor hem ook makkelijker om succes te bereiken met de ploeg, iets dat bijvoorbeeld Albert Stuivenberg niet mee had.”

Is hij de beste people manager met wie je ooit werkte?

“Ja, dat denk ik wel. Weet je, hij was als een vaderfiguur voor mij. Hij was niet zo maar een manager. Hij was als een echte vader, iemand waarmee je over alles kon spreken. Hij luisterde naar je en gaf je vrijheid om eerlijk te kunnen spreken in elke situatie, en niet alleen op gebied van voetbal en carrière maar ook over zaken buiten het veld. Ik sprak veel met hem. Hij beschermde je en gaf je advies om steeds beter te kunnen doen. Ik denk dat dit beslissende factoren waren om je als speler vrijer te voelen, zowel op het veld als in je hoofd.”

Op de manier hoe dat je over hem spreekt zie ik dat je naar hem opkijkt. Wil je later ook coach worden?

“Oh, moeilijke vraag zeg! Dat weet ik nog niet. Ik wil graag actief in het voetbal blijven maar coach worden is nog helemaal iets anders. Als ik ooit coach wordt wil ik worden zoals Philippe Clement, iemand die luistert naar zijn spelers en er voor hen is.”

We kunnen een deal maken: als je stopt met voetballen kan je in Genk starten als trainer voor onze aanvallers.

“Haha, laten we dat doen! Dat kan ik zeker! Ik zou het nog leuk vinden om dat te kunnen en mogen doen. Ik zal Dimi bellen om mijn contract al te regelen.”

Dan leren onze aanvallers meteen hoe het moet van een van de beste spitsen allertijden in Genk

“Ja, zeker weten! Weet je, Philippe Clement zei altijd tegen mij: Ally, goals scoren is gelijk een ketchupfles. Soms moet je hard duwen vooraleer er iets uitkomt. En wanneer je te hard duwt komt er veel te veel uit. Het is belangrijk dat je er bent voor het team. Je moet doen wat er van je gevraagd wordt: loop goed zodat de anderen je kunnen bereiken, zet veel druk. Wanneer ik eenmaal start met scoren krijg ik vertrouwen en ben ik vertrokken. Als de goals komen weet ik dat ik in vorm ben en het goede ritme gevonden heb. Door hard te werken en veel druk te zetten weet ik dat die goals er wel gaan komen. Zo zijn we ook kampioen geworden.”

Eenmaal je startte met scoren kwam de Samagoal song naar boven.

“Ja, that’s a fantastic song! Ik kan er niet genoeg van krijgen. Ik weet nog dat jij die song zong op een schoolreisje in Wembley en me deze doorstuurde en zei dat ik er ooit ging scoren. Een jaar later deed ik het gewoon, so crazy! Weet je dat toen ik die goal scoorde in de finale ik er meteen aan moest denken. We speelden de finale van de Carabao Cup tegen Manchester City en wanneer ik scoorde startten onze fans met het zingen van de song. Deze song was hier gewoon al eens gezongen nog voordat ik een stap op de grasmat had gezet. Je had zelfs de pers in Tanzania gehaald met je klas.”

Het was in ons kampioenenjaar dat je de ene na de andere goal scoorde. Ik hoorde dat Johan Van Rumst hier een belangrijk aandeel in had?

“Ja, dat klopt. He’s a fantastic guy! Letterlijk na iedere training deed ik nog verder met hem. Ik oefende altijd met hem op beter te worden. Hij gaf me zoveel ballen en ik trapte ze op goal. Ik herinner me nog dat ik hem het eens vroeg om een keertje te doen maar dat werd al snel een gewoonte: iedere training bleven we verder oefenen. Het hele jaar trainde ik door met Johan, hij gaf me zoveel vertrouwen.”

We speelden een fantastisch seizoen toen, we waren echt sterker dan iedereen. Maar de media bleef Club Brugge maar naar voorduwen als best voetballende ploeg. Kwam dit ook binnen in de kleedkamer? Voelde jullie dit als een kans om beter te doen en hun ongelijk te bewijzen?

“Nee, niet echt. Wij kregen er niet zo veel van mee. Voor iedere wedstrijd hadden we dezelfde adrenaline als altijd. Het maakte niet uit tegen wie we speelden of wat ze over ons zeiden. Alles was hetzelfde: we wilden tegen ieder team winnen en hun domineren. Ik hield me niet bezig met wat de media schreef.”

Iedereen voelde wel dat er in dat seizoen iets heel moois kon gebeuren. Pozuelo besliste toch te vertrekken. Had jij ook de kans om de ploeg midden in het seizoen te verlaten?

“Ja, ik scoorde veel goals en er waren verschillende ploegen concreet. Ik sprak met Philippe en Dimitri op dat moment en ze zeiden dat ik belangrijk was voor het team. Ik besliste toen om te blijven. Ik dacht veel na en besefte dat er echt iets mogelijk was om kampioen te spelen met de ploeg.”

Had je begrip voor de beslissing van Alejandro Pozuelo?

“Ik denk het wel. Het was iets tussen hem en de club maar hij moest eerlijk zijn met de club en erover spreken. Voor ons was hij op dat moment onze kapitein, hij had veel effect op het team. Hij was zeer belangrijk voor ons. Ik zou als kapitein de club op dat moment niet verlaten hebben maar het was zijn keuze. Hij was een fantastische speler. Hij doet het nu ook goed in Amerika. Ik hield er van om met hem te spelen, hij was een goede nummer 10. Hij leek de dingen zo makkelijk te doen lijken, ook voor ons als spitsen.”

Ik kan me wel voorstellen dat er na de titel veel interesse voor je was. Trossard, Malinovskyi en Aidoo vertrokken. Hoezo bleef jij nog voor zes maanden?

“Het was altijd mijn droom om in Engeland te spelen maar ik kreeg geen enkele aanbieding binnen van een ploeg uit de Premier League. Mijn manager vertelde dat er wel andere ploegen concreet waren maar ik wilde alleen naar Engeland want het was mijn droom. De club wist dat ook. Ze wisten dat het mijn droom was om ooit in de Premier League te spelen. Ze beloofden me dat als er in januari een Engelse club kwam ze me lieten gaan. Dit vertelde ik ook tegen mijn manager. Als ik in de zomer besliste om naar een andere competitie te gaan zou Engeland waarschijnlijk niet meer komen dus besliste ik om nog zes maanden te blijven en te kijken wat er dan zou komen.”

Je bleef en vertegenwoordigde ons als kapitein in de Champions League en scoorde zelfs. Was dit een jongensdroom dat uitkwam? Heel Tanzania was trots op jou.

“Om als kapitein mijn club te vertegenwoordigen in de Champions League betekende zoveel voor mij. In mijn kindertijd droomde ik iedere dag van dit. Spelen in de Champions League zou al geweldig zijn, maar dan ook nog kapitein zijn en scoren, that was so great!

Je scoorde tegen Liverpool en Salzburg. Het scoren op Anfield, geweldig toch?

“Wow, that was a great game! Ik zal deze wedstrijd voor altijd blijven herinneren. We speelden ook goed tegen Liverpool. Ze waren op dat moment de beste ploeg in de wereld. Het was geweldig om tegen hun te spelen, daar droom je gewoon van. Voor mij was dit als een supporter van Manchester United ook speciaal want je weet goed genoeg hoe onze band met hun is.”

De thuiswedstrijd verloren we met 1-4. Je scoorde maar deze werd afgekeurd door de VAR. Ik blijf het belachelijk vinden.

“We speelden een goede wedstrijd toen, Paul was geweldig toen. We kregen al snel een goal binnen maar gaven niet op. Ik scoorde nochtans een mooie goal. Ik dacht dat Ito offside stond toen hij de bal kreeg. Na de beslissing sprak ik met de scheidsrechter. Ik was echt kwaad op hem. Hij kwam zich excuseren tegen mij. Hij vertelde dat hij verplicht was om de goal af te keuren maar dat het een kwestie van millimeters en timing was. Ik zei tegen hem: my friend, hoe kan je zeggen dat dit offside is? Wij zijn Genk en spelen tegen Liverpool en je geeft Liverpool de opportuniteit. Als de goal doorging stond het 1-1 en kreeg je een volledig andere wedstrijd. Ik vond ons echt goed spelen, we probeerden hun te domineren en ons spel te spelen. Maar eerlijk, dat was toch een fantastische kopbal van mij?”

Dat was het zeker! In die wedstrijd speelde je samen met Onuachu. Ben je op de hoogte van zijn geweldig seizoen? Hij is net zoals jij in ons kampioenenjaar, hij blijft maar scoren.

“Hij is een echt topspits. Hij scoort zo makkelijk. Hij scoort met beide voeten, met het hoofd, is sterk in het zetten van zijn lichaam en is ook nog eens technisch, niet simpel voor zijn lengte. Voor mij is het geen verrassing dat hij dit seizoen zoveel scoort.”

Ik denk dat hij volgend seizoen andere oorden opzoekt en in Engeland zal spelen.

“Als hij de opportuniteit krijgt om te gaan zal hij gaan. Iedere ploeg kan een speler als Paul gebruiken. Ik ben er zeker van dat hij gemaakt is voor het spelen in de Premier League.”

Als je nu terugkijkt naar je Genk-periode, wie was de beste speler met wie je ooit samenspeelde?

“Wat een vraag zeg. Ik kan geen één specifieke naam zeggen. Ik heb met zoveel fantastische spelers gespeeld. Als ik er eentje moet opnoemen is het toch Pozuelo, he’s great. Maar ook Leon Bailey was geweldig. Maar dan heb je ook nog Malinovskyi en Sander Berge. Goh, als je terugkijkt ben ik echt dankbaar dat ik met zo veel geweldige spelers heb mogen samenspelen.”

Ik herinner me Omar Colley ook nog altijd. Ik vond hem echt geweldig.

“Ik hou echt van Omar! Hij is een zeer goede verdediger, net als Joseph Aidoo! Ik spreek Omar nog vaak, hij is echt fantastisch.

In de Champions League leerden we ook kennis maken met Erling Haland. Had je veel van hem opgestoken?

“Wie? Oh, Haland! Wow, wat was dat voor een beest zeg. Ik denk niet dat hij een gewone jongen is en van deze planeet komt. Hij is ongelofelijk. Ik ben er zeker van dat iedere spits ervan droomt om zoals hem te zijn. Hij is ook zo groot en snel, weet perfect zijn positie te kiezen. Hij heeft echt alles. “

Spreek je ook nog spelers met wie je samenspeelde in Genk, of met een coach?

“Ja, ik spreek nog veel met Philippe Clement en Johan Van Rumst. Sander Berge, Omar Colley en Joseph Aidoo hoor ik nog vaak als we het over spelers hebben. Maar we hebben geen whatsapp groep meer met alle spelers. Het is enkel persoonlijk.

In je periode bij Genk had je enorm veel trainers: van Peter Maes tot Hannes Wolf. Ik weet nu al dat je gaat zeggen dat Philippe Clement de beste trainer was met je ooit werkte maar waar lagen de grote verschillen tussen de verschillende trainers die je had?

“Ik denk dat Clement veel invloed heeft gehad op mijn carrière. Zonder hem stond ik niet waar ik nu sta. Ik was wel fan van Felice Mazzu. Hij was een zeer goede man. Wanneer je met hem in contact trad begreep je hem echt goed. Hij was vriendelijk tegen iedere speler. Ik voelde me echt slecht toen hij ontslagen werd. Ik had gehoopt dat hij successen met Genk zou halen. Ik gun hem alle succes.

Peter Maes was ook een vriendelijke man maar hij was wel hard. Hij was de eerste coach die ik kreeg in Europa. Het was aanpassen voor mij want ik wist niet hoe er gewerkt werd hier. Ik was ook niet erg close met hem want ik was pas nieuw en moest me aanpassen. Het was geen sterke relatie tussen mij en Maes. Hij deed ook niet zo zijn best om me te helpen te integreren wat ik jammer vond want ik was ten slotte nieuw in Europa.”

Wat vond je van Hannes Wolf?

“Hannes was zeer streng. Hij was zo hard, naar iedereen toe. Ik probeerde hem te begrijpen want hij wilde succes bereiken met de club dus dat kon gebeuren. Maar ik vond hem te hard tegenover de spelers.”

Ik was geen fan van hem. Ik vond hem niet geschikt voor de club Genk.

“Daar kan ik me in vinden maar dat is een deel van voetbal.”

Je vertrek naar Engeland was in een mum van tijd geregeld. Je had geen tijd om afscheid te nemen van de fans. Kom je nog eens terug?

“Zeker weten! Als corona voorbij is kom ik terug naar België. Ik kom terug op een dag want ik hou van de fans.”

Zou je exact hetzelfde doen als je weet hoe dat alles zou verlopen?

“Ja, toch wel. Ik zag spelen in de Premier League als een echte opportuniteit. Dat was een droom van mij. Ik moest en zou mijn droom bereiken. Die goal in Wembley blijft geweldig.”

Toen je hoorde dat Aston Villa niet meer op je rekende, had je een mogelijkheid om terug te keren naar België?

“Ik kon naar Club Brugge. Het was zeer moeilijk om te beslissen. Ik heb heel veel respect voor Philippe Clement want het is zo een goede man en hielp me veel. Weet je, als een coach je kent en in je gelooft doet dat veel met je. Hij vertelde me dat ik kwaliteiten had om het team te helpen.

Maar mijn respect naar Genk toe is nog groter! Ik kon het niet maken tegenover de fans want ik weet hoe gevoelig dat zo een overgang ligt. Het was zeer moeilijk. Mijn eerste keuze om naar België terug te keren is sowieso Genk. Maar als ze in Genk zeggen ‘nee, we willen je niet’, dan zal ik erover denken maar mijn connectie is te groot met Genk.”

Als je de kans krijgt om terug voor Genk te spelen in de toekomst, overweeg je dat?

Sure! Voor honderd procent, waarom niet? Eerlijk, ik hou zo hard van Genk en supporter iedere match mee. Ik ben nu een echte supporter geworden. Ik heb zo een grote connectie met alles en iedereen in Genk. Als de opportuniteit komt kan ik geen nee zeggen.”

Het is algemeen bekend dat je een levende legende bent in Tanzania. Hoe kunnen we dat vergelijken met iemand in België?

“Wie zijn de Belgische topspelers? Lukaku? Hazard? Ik denk dat je het met hun kan vergelijken. Ik ben best groot in Tanzania. Weet je, ik doe iets wat niemand anders doet daar. Ze zien mij als een grote speler waar ze naar opkijken. Ieder land heeft zo iemand en daar ben ik het.”

Er zijn zelfs bussen en auto’s die er rondrijden met foto’s van jou.

“Ja, overal waar je gaat zie je wel een of andere manier van supporteren voor mij. Dat doet wel echt iets met mij, het is zo speciaal om te zien.”

Kan je in Tanzania gewoon over straat lopen zonder aangeklampt te worden door fans voor een foto of handtekening?

“Nee, dat lukt me niet. Dat is zeer moeilijk. Misschien lukt het me in de nacht. Dat ga ik eens proberen!”

Kijken ze iedere match van je op tv? Vang je daar signalen van op?

“Van de mensen die ik ken krijg ik wel veel mee. Ik weet dat ze kijken en dat geeft me motivatie om goed te spelen. Ik weet dat ze kijken en me het beste toewensen.”

Met je stap naar Genk waren ze al blij voor je maar de overstap naar Aston Villa was gewoon next level. Had je die foto gezien?

“Ja, dat was zo geweldig. Iedereen was aan het kijken. Er waren zo veel supporters van de Premier League en ineens was iedereen fan van Aston Villa. Het maakte niet uit tegen welke ploeg we speelden, iedereen supporterde voor mij. Zélfs tegen clubs als Manchester United en Arsenal!”

Denk je dat er nog Tanzaniaanse spelers zijn die jouw pad kunnen volgen en de stap naar Europa kunnen zetten?

“Dat is moeilijk om te zeggen. Op dit moment proberen veel spelers het maar ze zijn nog zeer jong. We hebben er die spelen in Israël of Servië. Maar het zijn kinderen, je weet niet hoe het gaat lopen voor hun. Binnen vijf jaar zullen we meer dan twintig spelers in Europa hebben spelen.”

Dat is wel een goede stap. Hoe schat je Kelvin John in? Misschien maakt hij ook een mooie carrière zoals jij. Wie weet speelt hij ooit ook voor Genk.

“Hij is een zeer getalenteerde speler. Hij is voor Genk een zeer goede opportuniteit maar hij is nog jong. Ik geloof echt in zijn talent. Ik weet voorlopig nog niets of hij naar Genk komt maar ik hoop het. Het zou de ideale stap zijn voor hem om te starten bij Genk.”

Ben je als een tweede vader voor hem? Wil je een soort van mentor voor hem zijn dat hem begeleid in zijn carrière?

“Ja, dat wil ik zeker zijn voor hem. Ik probeer hem te helpen en advies geven over alles zodat hij een mooie carrière kan uitbouwen. Ik weet zeker dat hij succesvol zal worden in Europa.”

Om af te sluiten: kan je nog één keer vertellen voor de fans wat Racing Genk betekent voor jou?

“Oh my God, dit is zo moeilijk. Genk heeft me gemaakt tot de persoon die ik vandaag ben, en daar ben ik trots op. Ze zagen mij als een goede speler. Door Genk stond ik vandaag niet op de plek waar ik nu sta. Genk zit in mijn hart en de club betekent zoveel voor mij. Zij hebben Samagoal gemaakt en hebben hem gelanceerd!”

Ally, bedankt voor dit interview en tot snel! Nananana Sama Samagoal Samagoal Sama Samagoal!

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here