Home Interview Jelle Vossen: “Mijn liefde voor Genk is nog heel groot”

Jelle Vossen: “Mijn liefde voor Genk is nog heel groot”

0
Jelle Vossen: “Mijn liefde voor Genk is nog heel groot”
Foto: Dominique Vaes

In een ver verleden liet Jelle Vossen wekelijks de netten trillen in de toen nog genoemde Cristal Arena. Jelle Vossen doorliep alle jeugdreeksen, groeide van normale speler uit tot kapitein en boegbeeld van KRC Genk. Maar liefst 248 wedstrijden speelde hij voor blauw-wit waarin hij 105 keer scoorde. Hierdoor staat hij op een tweede plaats in de topschutterslijst en is hij zelfs Europees clubtopschutter. Vlak voor de zesde bekerfinale tegen Standard blikt Vossen terug op zijn Genkse periode aan Het Laatste Nieuws.

2 gewonnen bekerfinales

In de 4 bekers die KRC Genk won was Jelle Vossen er bij twee betrokken. In 2009 keek hij van op de bank toe hoe Marvin Ogunjimi zich tot matchwinnaar kroonde door de twee doelpunten te scoren tegen KV Mechelen. Vier jaar later werd de uitslag ook 0-2, tegen Cercle Brugge, waarin er een hoofdrol was weggelegd voor Jelle Vossen die als kapitein de beker in de lucht mocht steken. “Als ik die prijs met één woord moet omschrijven? Een beloning! De beker is iets waar 80% van de ploegen in eerste klasse voor de start van het seizoen een hoofddoel van maakt. Als je dan in de finale geraakt en je wint, dan is dat een beloning voor het parcours dat je hebt afgelegd. Het is ook een fantastische dag áls je effectief wint. Met Club Brugge heb ik ook een finale verloren (in 2016 tegen Standard), dan is er echt geen niets leuks aan die dag.”

Het traject van Jelle Vossen bij Racing Genk staat rechtlijnig gepaard met de prijzen die hij er won. “In 2009 scoorde ik nog wel in de kwartfinale (tegen AA Gent, red.), maar in de halve finale en de finale speelde ik niet. Maar ook dan was de belevenis overweldigend. Bij de opwarming keek ik voortdurend naar de twee supportersclans. Het zijn deze momenten die je moet koesteren. Als je dan vier jaar later als kapitein van de A-ploeg die beker in de lucht mag steken, dat is fantastisch. Ik ben zelden zo fier geweest als toen op dat moment. Op het moment dat ik die beker overhandigd kreeg, heb ik oogcontact gezocht met mijn familie in de tribune. Ik wilde dat moment delen met hen. Zij weten dat het allemaal niet vanzelfsprekend is geweest. Met onder andere die uitleenbeurt, uitgerekend aan Cercle, de tegenstander in de finale. Spelen, scoren, winnen en als eerste die beker de lucht in steken. Mooier kon het niet worden.”

Komende zondag zal de beleving een heel stuk minder zijn in vergelijking met normale omstandigheden. Een cup final in een leeg stadion zal voor een hele andere sfeer zorgen. Toch kunnen de supporters van op afstand voor veel beleving zorgen: “Ik stond die dag voortdurend in contact met mijn ouders en Audrey. Ze gingen mee in die mensenzee richting Heizel. Ik kreeg ook constant filmpjes en foto’s door van supporters. Je beleeft die dag mee door de ogen van de fans en dat zorgt voor extra adrenaline. Dan kun je gewoon niet wachten om die bus op te stappen en naar de Heizel te rijden. Het was een zenuwachtige wedstrijd, die 1-0 viel ook pas heel laat (Kumordzi maakte de openingsgoal in minuut 85, red.) en zorgde voor een gigantische ontlading. Mijn goal vlak voor tijd nam alle twijfels weg.”

Het vertrek in Genk

In 2013 nog als kapitein de beker in de lucht steken. Het hoogtepunt was bereikt maar toch voelde Vossen dat zijn avontuur in Genk nog niet was afgelopen. Maar toch vertrok hij aan het einde van het volgende seizoen: “Op dat moment had ik zeker niet het gevoel dat ik alles bereikt had wat ik kon bereiken in Genk. Ik móest niet weg. Maar in de periode die daarop volgde, zijn er een aantal zaken gebeurd, akkefietjes met anderen waarin ik me onvoldoende gesteund voelde door het bestuur. Maar het heeft geen zin om daar nog eens op terug te komen.”

Middlesbrough bracht een uitweg. Een periode die maar een jaar duurde maar het kon anders uitdraaien. Als Middlesbrough zich op de slotwedstrijd tegen Norwich City kon winnen promoveerden ze naar de Premier League en werd de optie op Vossen hoogstwaarschijnlijks gelicht. “Dat jaar in Middlesbrough was fantastisch. Ik ben daar naartoe getrokken zonder te gaan kijken, zonder één minuut met iemand te spreken. Ik heb gewoon getekend en het is me heel goed bevallen. In Burnley ben ik wel gaan kijken, heb ik met iedereen gepraat: de trainer, de technisch directeur, de ploeggenoten… En dat is achteraf geweldig tegengevallen. Van een transfer weet je op voorhand nooit of het de juiste stap is. Ik heb geen spijt, maar het is wel een goede les geweest. Ik ben geen asociale jongen, maar het was heel moeilijk om te integreren in die groep Engelsen. Ik ben een gevoelsmens en als het gevoel niet goed zit, dan blokkeer ik. Ik trainde slecht, ik speelde slecht, ik was gewoon mezelf niet. Als ik daar nog een halfjaar had moeten blijven, dan was het zowel sportief als privé helemaal verkeerd gelopen, want eens thuis liep ik nog enorm gefrustreerd rond.”

Club Brugge

Als een donderslag bij heldere hemel voor de Genk-supporters kwam Club Brugge aankloppen bij Burnley. Het was het einde van een goede relatie tussen de Genkse supporters en Jelle Vossen, een transfer die hij onderschat had, aldus Vossen aan HLN: “Ik heb wel spijt, … Spijt is het verkeerde woord, want datgene wat een deel van de Genkse fans mij verwijt, klopt niet. Mijn transfer naar Club Brugge was géén opgezet spel, al begrijp ik dat dat idee leeft. Ik vertrok in Genk omdat ik absoluut die stap naar het buitenland wilde zetten en twee maanden later stond ik terug in België. Ik heb begrip voor het onbegrip, maar als zij zich hadden gevoeld hoe ik mij op dat moment bij Burnley voelde, dan hadden ze ook een oplossing gezocht. Dat mijn band met de Genkse supporters door die overstap naar Brugge… ik zal niet zeggen gebroken, maar toch getoucheerd is, vind ik nog steeds heel erg. Langs mijn kant is de liefde voor Racing Genk nog steeds heel groot, ongeacht wat een deel van de supporters ervan vindt.”

De reacties stroomden die dag zoete regen binnen op sociale media. Reacties die Vossen ongetwijfeld geraakt hebben: “Als ik een grijze muis was geweest, dan had het zo gevoelig niet gelegen. Maar ik heb de impact van mijn transfer naar Brugge onderschat. Ik weet nog dat ik een goede kameraad van mij belde en zei: ‘Je gelooft het nooit, maar ik heb in Brugge getekend.’ Hij antwoordde dat ik niet wist wat ik deed en dat ik heel Genk achter mij aan zou krijgen. Ik besefte dat toen niet. Maar toen het nieuws bekend raakte, ontplofte mijn Facebook. Ik zag foto’s van paspoppen met mijn shirt aan een strop, truitjes van mij die verbrand werden, truitjes die werden doorgespoeld. Dat was ongezien, ik ben er echt niet goed van geweest.”

“Het ging allemaal zo snel. De dag ervoor speelden we nog met Burnley en voor die wedstrijd kreeg ik telefoon van mijn manager. ‘Club Brugge, zegt dat je iets?’ Zes maanden verkommeren bij Burnley of een nieuwe uitdaging aangaan bij Club Brugge, mijn keuze was snel gemaakt. Het zat langs twee kanten niet goed. Alles moest heel snel gaan, dus ben ik in een privéjet naar België gevlogen om nog op tijd te zijn. En heb ik dat filmpje opgenomen. Ik snap dat dat verkeerd kan overkomen, maar met de hand op het hart, dat was vooraf allemaal niet besproken. Daar zou Burnley ook nooit aan meegewerkt hebben.”

Het huidige KRC Genk

Vossen ontkent niet dat Genk als club de afgelopen jaar grote stappen heeft gezet maar de blijvende stabiliteit aan de top wordt nog gemist. Ook het aantal in supporters blijft nog verschillen met Anderlecht en Club Brugge: “De achterban van Club Brugge verspreidt zich over het hele land. Ik ken niet veel supporters die vanuit Oost-Vlaanderen voor Genk supporteren. Andersom ken ik veel supporters die om de twee weken met de bus vanuit Tongeren richting Jan Breydel trekken. Brugge heeft een grotere afzetmarkt. Limburg zal altijd een beetje Limburg zijn, dat is het grote verschil. Sportief, financieel, infrastructuur, jeugdopleiding… Wat dat betreft moet Genk echt niet onderdoen. Ze zijn een voorbeeld voor België. Als Genk blijvende nationale erkenning wilt zullen ze een paar jaar na elkaar moeten meedoen voor de titel. Anderlecht heeft het Belgische voetbal lang gedomineerd en nu doet Club Brugge dat, zo’n periode van echte dominantie heeft Genk nog niet gehad. Dat moet misschien de volgende stap en de volgende uitdaging zijn.”

Vossen zegt zelf nog veel contact te hebben met de technische staf en het bestuur van KRC Genk: Pierre Denier, Guy Martens, Erik Gerits en voorzitter Peter Croonen, met wie ik al een paar keer een heel goed gesprek heb gehad. Die mensen gun ik echt van harte een nieuwe Beker van België.”

Op de vraag wie zondag de beker mee naar huis mag nemen is Vossen ook duidelijk: “Sowieso Genk. Met Onuachu hebben ze een geweldig wapen in huis. Hij is levensgevaarlijk in de box en hij heeft goede voeten. Met Ito en Bongonda heeft Genk ook de mannen die een actie kunnen maken en voorzet kunnen afleveren. En ook achteraan is er genoeg stabiliteit, daarom denk ik dat Genk zondag wint.”

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here